یکی از معروف ترین و البته کاربردی ترین ماشین آلات برای حمل و نقل اشیای سنگین در فواصل کوتاه ، لیفتراک ها هستند.

البته این تجهیزات مبتکرانه این روزها با وجود اهمیت فوق العاده ای که دارند، اغلب نادیده گرفته می شوند.

امروزه حدود یکصد و پنجاه هزار لیفتراک با طرح های متنوع روانه بازار شده

  آمار خرید و فروش این تجهیزات صنعتی روز به روز در حال افزایش می باشد.

تاریخچه لیفتراک

از اواخر دهه 1800 بود که لیفتراک ها با هدف جابجایی اشیای سنگین وارد بازار شدند.

این بالابرها به مرور زمان تغییر کرده و تقریبا در اوایل قرن بیستم به پلت فرم های چوبی

  برای ایستادن اپراتور و نیز چرخ های مقاوم مجهز شدند.

پس از آن تراک های چوبی و تریلیرهای آنها همراه با موتورهای پیشرفته و باطری های قابل شارژ روانه بازار شدند.

در دوره جنگ جهانی اول، لیفتراک ها با استفاده از پلت فرم های الکتریکی طراحی شدند که می توانستند بالا و پایین بروند.

تلاش های جنگ جهانی اول بالاخره نتیجه داد و برای اولین بار

از یک مکانیزم بالابر برای پرتاب سنگ و بمب به فاصله های دور استفاده شد.

می توان این را اولین نمونه از لیفت تراک های الکتریکی قلمداد نمود.

لیفتراک های اولیه طراحی بسیار ساده ای داشته و اغلب فاقد چنگک و یا فرمان هیدرولیکی بوده اند.

از این دستگاه ها تنها برای بالا بردن و جابجایی اشیای سنگین در ارتفاعات کم و دو اینچی استفاده می شد.

بنابراین، کاملا طبیعی است که وجود چنگک ها چندان مهم نبوده است.

حتی با وجود اینکه دارای محدویت های ظرفیتی بودند،

اما مقرون به صرفه ترین و موثرترین  گزینه برای جابجایی اشیای صنعتی در نظر گرفته می شدند.

در سال ۱۹۱۷ شرکت امریکایی کلارک  (CLARK) طراحی،

ساخت و استفاده از تراکتورهای مشابه لیفتراک را در کارخانه هایش به اجرا درآورد

و در سال ۱۹۲۰ اولین لیفتراک ها توسط دو شرکت YALE و TOW MOTOR ساخته و به بازار معرفی شد.

در سال 1923، اولین تراک الکتریکی توسط کمپانی یولی ساخته شد.

این دستگاه مجهز به چنگک و فرمان هیدرولیک بوده و امروزه نیز به عنوان اولین لیفتراک دارای چنگک از آن یاد می کنند.

این ها به این معنی نیست که لیفتراک ها سابقه ای بسیار درخشان در طول تاریخ داشته اند اما،

همین طراحی ساده و گاه پیچیده این ابتکارات صنعتی منجر به انتقال و جابجایی پالت های چوبی در اوایل دهه 1930 شد.

پالت هایی که روی این دستگاه ها قرار می گرفتند،

همه اشیا را در یک جهت واحد حمل کرده و این منجر به توسعه بیشتر لیفتراک های صنعتی شده بود.

در جنگ جهانی دوم بیش از پیش به وجود اینچنین دستگاه هایی برای حمل سلاح های سنگین

به داخل کشتی ها و یا جابجایی مهمات از منطقه ای به منطقه دیگر نیاز بود.

یکی از کمپانی های معروف ساخت قطعات کشتی سازی

حدود پانصد واحد از تجهیزات جنگی در خلال جنگ جهانی دوم را با این لیفتراک ها حمل کرده است.

همین موفقیت در حمل تجهیزات جنگی باعث شد تا لیفتراک ها محبوبیت بیشتری کسب نموده

و گاهی اوقات، حدود هشت ساعت بی وقفه و با موفقیت کار می کرده اند.

در سال 1950 بیش از پیش به وجود روش های موثر برای ذخیره سازی و نگهداری تجهیزات نیاز بود.

از این رو، لیفتراک های بسیار پیشرفته تر و سنگین وزن تر وارد عرصه صنعتی شدند.

مدل های جدیدتر لیفتراک ها قادر به جابجایی کالا ها در دالان ها و راهروهای بسیار باریک بوده

و برخی دیگر می توانستند تجهیزات را حدود پنجاه اینچ بالا نگهدارند.

با اینکه لیفتراک ها یکی از مهم ترین دستگاه های صنعتی برای جابجایی موثر و کاربردی تجهیزات سنگین حساب می شدند،

اما ایمنی و کیفیت کالاهای حمل شده همواره مورد چالش بود.

در اواخر دهه 1980، موتورهای ایمنی در دستور کار اپراتورها قرار گرفت.

در پاره ای از مدل های پیشرفته تر از موتورهای باطری دار با توانایی نگهداشتن شارژ طولانی مدت استفاده شده بود.

به مرور زمان و با توجه به مقتضیات زیست محیطی و شرایط فیزیکی محیط کار،

انواع طرح های مختلف تراک ها وارد دنیای صنعتی شد.

لیفتراک های مجهز به سلول های هیدروژنی از معروف ترین ابتکارات سال 2000 هستند.

نمونه های مشابه نیز مجهز به سلول سوختی و یک منبع تولید نیرو هستند.

لیفتراک چیست ؟